Wielowymiarowość cyberbezpieczeństwa. Relacja z III edycji konferencji naukowej

Nauka i praktyka o cyberbezpieczeństwie – międzynarodowa konferencja UTH

Mury Kampusu Jutrzenki Uczelni Techniczno-Handlowej były w dniach 16-17 kwietnia 2026 roku przestrzenią, w której odbyła się III Międzynarodowa Konferencja Naukowa zatytułowana "Wielowymiarowość cyberbezpieczeństwa. Nowe wymiary przestępczości cyfrowej: prawo, technologia, społeczeństwo ". Wydarzenie zgromadziło ekspertów reprezentujących środowiska prawnicze, technologiczne oraz związane z bezpieczeństwem, którzy podzieliły się wiedzą i doświadczeniem, aby wspólnie przeanalizować najważniejsze wyzwania związane z przestępczością cyfrową oraz szeroko rozumianym cyberbezpieczeństwem w erze dynamicznej cyfryzacji.

Konferencję otworzyła JM Rektor Uczelni Techniczno-Handlowej, dr Justyna Żylińska, która w imieniu Władz Uczelni powitała zebranych na Auli gości, podkreślając jednocześnie znaczenie współpracy środowisk naukowych, administracji i biznesu w budowaniu bezpiecznej przestrzeni cyfrowej. Wykład inauguracyjny Wiceprezesa Rady Ministrów, Ministra Cyfryzacji dr. Krzysztofa Gawkowskiego pt. „Cyberzagrożenia jako kluczowy element nowoczesnej wojny hybrydowej” dodatkowo podkreślił rangę wydarzenia. Z kolei Zastępca Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz Pełnomocnik Ministra Rozwoju i Technologii ds. Deregulacji i Dialogu Gospodarczego dr Mariusz Filipek omówił rolę cyberbezpieczeństwa we współczesnym świecie.

Założenia konferencji

Celem konferencji było stworzenie forum wymiany wiedzy i doświadczeń pomiędzy przedstawicielami nauki, administracji publicznej oraz praktykami zajmującymi się cyberbezpieczeństwem.

W szczególności skoncentrowano się na:

• identyfikacji nowych form i mechanizmów przestępczości cyfrowej,
• analizie skuteczności obowiązujących regulacji prawnych,
• ocenie roli nowoczesnych technologii w przeciwdziałaniu zagrożeniom,
• określeniu społecznych konsekwencji funkcjonowania w środowisku cyfrowym.

Główne obszary tematyczne

Program konferencji obejmował panele eksperckie oraz sesje naukowe, w ramach których poruszono kluczowe zagadnienia związane z wielowymiarowym charakterem cyberbezpieczeństwa.

• Wymiar prawny

Dyskusje koncentrowały się na wyzwaniach legislacyjnych wynikających z dynamicznego rozwoju technologii oraz transgranicznego charakteru cyberprzestępczości. Podkreślono potrzebę harmonizacji przepisów oraz intensyfikacji współpracy międzynarodowej.

• Wymiar technologiczny

W tej części analizowano rolę nowoczesnych rozwiązań technologicznych w przeciwdziałaniu zagrożeniom cyfrowym. Szczególną uwagę poświęcono wykorzystaniu sztucznej inteligencji, rozwojowi kryptografii oraz wdrażaniu modeli bezpieczeństwa, takich jak architektura zero trust.

• Wymiar społeczny

Podjęto również refleksję nad społecznymi konsekwencjami funkcjonowania w przestrzeni cyfrowej, w tym nad zjawiskiem mowy nienawiści oraz wpływem cyberzagrożeń na relacje społeczne i poczucie bezpieczeństwa użytkowników.

• Wymiar organizacyjny i instytucjonalny

Wskazano na konieczność budowania spójnych systemów zarządzania bezpieczeństwem oraz wzmacniania współpracy pomiędzy sektorem publicznym i prywatnym.

Konferencja stanowiła istotną platformę dialogu pomiędzy środowiskiem akademickim a praktykami. Umożliwiła prezentację aktualnych badań, wymianę doświadczeń oraz identyfikację kluczowych kierunków rozwoju w obszarze cyberbezpieczeństwa.

Wydarzenie sprzyjało również nawiązywaniu współpracy międzyinstytucjonalnej oraz integracji środowisk zaangażowanych w przeciwdziałanie zagrożeniom cyfrowym. Konferencja odbyła się w formule hybrydowej, umożliwiając zarówno uczestnictwo stacjonarne, jak i zdalne, w tym licznemu gronu gości m.in. z USA, Indii, Turcji, Albanii, Litwy, Łotwy, Cypru, Czech czy Chorwacji.

Podsumowanie

III edycja konferencji potwierdziła, że cyberbezpieczeństwo stanowi jedno z najważniejszych wyzwań współczesnego świata. Wielowymiarowy charakter zagrożeń wymaga skoordynowanych działań obejmujących sferę prawną, technologiczną oraz społeczną.

Podkreślono konieczność dalszego rozwoju badań naukowych, doskonalenia regulacji oraz budowania świadomości społecznej w zakresie bezpieczeństwa w przestrzeni cyfrowej.